دیمکاری یا کشت دیم نوعی کشاورزی مخصوص مناطق خشک است که در آن تنها بارشهای آسمانی ورودخانه های فصلی تامینکننده آب مورد نیاز کشتزار و زمین کشاورزی هستند.
کشت دیم، عمدتا در مناطق کوهپایهای یا استپها صورت میپذیرد. بسته به نوع آب و هوا، روش دیمکاری متفاوت است. دیمکاری روش باستانی کشت در مناطق بیابانی بودهاست و اقوام گوناگون در خاور میانه و شمال افریقا از این راه کشاورزی میکردهاند.
فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد برنامه های گسترده ای برای توسعه کشت دیم در جهان دارد تا به این وسیله با گرسنگی و سو تغذیه در جهان مبارزه کند. در این راستا طرح های بزرگ کشت دیم در استرالیا ، چین ، اتیوپی ، هند ، مدیترانه و امریکای شمالی اجرا شده اند.
فائو معتقد است در صورت آموزش صحیح کشاورزان، بسیاری از گیاهان را می توان به صورت دیم پرورش داد.
آبیاری کمکی
کشاورزانی که امکان آبیاری جانبی دارند در مرحله گل دهی یا گرده افشانی آب کمکی به مزارع خود میدهند که عملکرد را تا افزایش میدهد.
در قدیم نیز باغات انگور و بادام فارسجین بصورت دیم تحت کشت بوده که از انواع انگور تحت کشت در فارسجین میتوان به عسگری، ملایی، تخمی،کر حلوا ، قاراچوبه، فخری ، إنکامجگی(پستان گاو) و…اشاره کرد.
فرآوری محصول دیم بدون هیچ گونه مواد سمی داشتی و هومونی و فقط با کود حیوانی بوده .تصویر فوق مربوط به کشت دیم انگور تخمی میباشد.
Farsajin 