برچسب: ايران

🌱
کشاورزی منبع اصلی چرخه‌ی اقتصاد‌ی مردم فارسجین .
بی‌شک کشاورزی یکی از قدیمی‌ترین فعالیت‌های اقتصادی بشر بوده است. در دنیای امروز کشاورزی بعد از صنعت، ارتباط تنگاتنگی با توسعه و رشد اقتصادی کشورها دارد.
اما کشاورزی در ایران بیشتر از آنکه تشنه آب و نزولات آسمانی باشد تشنه ایده های ناب است، چراکه اکثر قریب به اتفاق کشاورزان ایرانی این شغل را به صورت موروثی و از گذشتگان خود به ارث برده اند و بیشتر روی محصولات گذشته یا سبک زراعی گذشته یا تکرار و تقلید از روش سایر کشاورزان تمرکز کرده اند. این بخش از کسب و کار ایران به جد نیازمند ایده ها نو و جدید در زمینه محصولات جدید، نحوه کشت جدید و سرمایه گذاری های بیشتر است. برای ايجاد تحرک و سرمايه‌گذاري در بخش کشاورزي باید اصلاحات اساسي در حوزه‌هاي مختلف انجام شود. اینکه دولت و مسئولین چه موقع به این صنعت توجه خواهند کرد معمایی است که فعلا کسی پاسخش را نمیداند…
فارسجین بیش از هزاران هکتار زمین حاصلخیز مستعد کشت آبی دارد که فعلا خیلی از این اراضی حتی تقسیم هم نشده اند .

کشاورزی زیستی يا کشاورزی ارگانیک، طبیعی، گونه‌ای کشاورزی است که در تولید و فرآوری محصولات آن از کودهای شیمیایی، سموم، هورمون‌ها و دگرگونی‌ها و دستکاری‌های ژنتیکی استفاده نشود و همه مراحل تقویت زمین، کاشت و برداشت با استفاده از نهاده‌های طبیعی (همچون کود زیستی، کمپوست‌ها، حشرات سودمند) باشد.
کشاورزی ارگانیک، سیستمی تولیدی است که سلامت خاک، اکوسیستم‌ها و انسان را پایدار می‌سازد و بر فرایند بوم شناسانه، تنوع زیستی و چرخه‌های سازگار با شرایط محلی تکیه دارد.
در ایران کم کاری و بی توجهی دولت و نهاد های نظارتی در بخش کشاورزی و حوزه سلامت کاملا مشهود است، برخی از سموم دفع آفات که در جهان برای سلامت انسان و محیط مضر شناخته شده هنوز در ایران بدون هیچ نظارتی رواج دارد.

• 

• 

• 

• 

• 

سنگ قبر های قدیمی گورستان فارسجین
شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید که در کشور خودمان ده ها گونه ی سنگ قبر به غیر از سنگ قبر های معمول که به شکل کتیبه هستند، وجود دارد. در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران، با توجه به فرهنگ و تاریخ گذشته ی مردمانش، اشکال متفاوتی از سنگ قبر به چشم می خورد. در این میان‌ سنگ قبر کتیبه ای در زمان نیاکان ما (فارسجین)متداول بوده و رواج داشته، که تعدادی از آنها به همت مسئولین محترم شهرک از سرقت و تخریب در امان مانده که اطلاعات دقیقی از تعداد آنها در دست نیست.
بر روی این کتیبه ها نقوشی حک شده که هر کدام نماد و بیانگر امری خاص بوده از جمله این نقوش میتوان به ابزار شخصی مثل شانه، آئینه و کتاب( علاوه بر اینکه به جنسیت متوفّی اشاره دارند، نشانة ایمان و اعتقادات او نیز هستند. )شانه، انگشتر، آئینه، قلم و مرکب، قیچی و ساعت (نشان از دلبستگی ها و باورهای متوفی دارند) مهر و تسبیح (نشانه ایمان مذهبی صاحب قبر است)، تزئینات اسلیمی و هندسی با پیچش های متنوع خود به شیوه های گود و برجسته (صرفا جهت تزئین کتیبه )، درخت سرو (نماد جاودانگی، یعنی حیات پس از مرگ )
اشاره کرد.