حفاظت از محيط زيست و منابع آن، يکي از ابعاد مهم توسعه پايدار است. افزايش مصرف سموم شيميايي و ناآگاهي کشاورزان در استفاده بی رویه از اين مواد، موجب ناسالم شدن محصولات کشاورزي و آلودگي محيط زيست شده است.
با توجه به افرایش روز افزون جمعیت و نیاز بشر به غذا و تلاش برای حفظ محصولات کشاورزی در جهان بوسیله سموم و آفت کشها، امروزه مشکلاتی مانند مقاومت آفات به بعضی از سموم، آلودگی گسترده محیط زیست به مواد شیمیایی پایدار، آلودگی آب و منابع تغذیه ای دام ها، نابود کردن دشمنان طبیعی آفات مثل زنبورها و انتقال باقی مانده های سموم به مصرف کننده نهایی که غالباً انسان است را پدید آمده است. به طور کلی ترکیبات شیمیایی که در کشاورزی علیه آفات به کار می روند، بر اندام های گیاهی، خاک، آب و هوا و مواد غذایی، پس مانده ای به جای می گذارند که اگر میزان آن از مقدار مجاز و غیر قابل اغماض تجاوز کند خطرات مهمی برای سلامت انسان و دام به دنبال خواهد داشت. سموم دفع آفات علاوه بر آلودگی محیط زیست و کاهش تنوع زیستی، باقی مانده آنها در محصولات کشاورزی باعث ایجاد بسیاری از بیماری ها و حتی بعضی از سرطان ها می شوند. اگر چه سموم هنوز جایگاه مهمی در کنترل آفات دارند ولی اگر بتوان بدون کاهش محصول میزان سم را کاهش داد بسیار مطلوب خواهد بود. در دنیا تلاش ها در جهت کاهش مصرف سموم شیمیایی است، سازندگان این سموم در کشورهای پیشرفته سعی بر تولید سموم با دز مصرفی پایین با تاثیر بیشتر دارند.
متاسفانه در ایران برخی از سموم مثل راند آپ که اثر سوئه آنها در کشورهای پیشرفته به اثبات رسیده و در پی آن مصرف آنها ممنوع شده، استفاده می شود که این امر در آینده سلامت بهداشت جامعه و محیط زیست را به خطر می اندازد.
Farsajin 